„Analiza i ocena procesu Gateway”

Możliwie dosłowne tłumaczenie dokumentu z 9 czerwca 1983 roku na język polski. Zachowano kolejność, numerację, nazewnictwo autora, cytaty, opisy rycin i charakter wypowiedzi. Przekład nie oznacza, że twierdzenia raportu są zgodne ze współczesną wiedzą naukową.

Zatwierdzono do ujawnienia 10 września 2003 r. | CIA-RDP96-00788R001700210016-5

Pismo przewodnie

1.

Zlecił mi Pan przygotowanie oceny doświadczenia Gateway pod względem jego mechaniki i ostatecznej przydatności praktycznej. Gdy przystąpiłem do wykonania tego zadania, szybko stało się jasne, że aby ocenić wiarygodność i praktyczność procesu, muszę przeprowadzić wystarczająco rozległe badania pomocnicze i analizę, by w pełni zrozumieć, jak i dlaczego proces ten działa. Szczerze mówiąc, panie pułkowniku, okazało się to przedsięwzięciem niezwykle złożonym i trudnym.

Początkowo, na podstawie rozmów z lekarzem, który odbywał szkolenie Gateway razem ze mną, odwołałem się do modeli biomedycznych opracowanych przez Itzhaka Bentova, aby uzyskać informacje dotyczące fizycznych aspektów procesu. Następnie uznałem za konieczne zagłębienie się w różne źródła dotyczące mechaniki kwantowej, abym mógł opisać naturę i funkcjonowanie ludzkiej świadomości. Musiałem skonstruować naukowo wiarygodny i w miarę przejrzysty model tego, jak świadomość funkcjonuje pod wpływem techniki synchronizacji półkul mózgowych stosowanej w Gateway.

Po wykonaniu tego zadania kolejny etap wymagał odwołania się do fizyki teoretycznej w celu wyjaśnienia charakteru wymiaru czasoprzestrzennego oraz sposobów, dzięki którym rozszerzona ludzka świadomość przekracza go podczas realizacji celów Gateway. Na koniec ponownie musiałem wykorzystać fizykę, aby ująć całe zjawisko stanów poza ciałem w języku nauk fizycznych, usunąć piętno jego okultystycznych skojarzeń i umieścić je w układzie odniesienia odpowiednim do obiektywnej oceny.

2.

Rozpocząłem wywód od krótkiego przedstawienia podstawowych czynników biomedycznych wpływających na powiązane techniki, takie jak hipnoza, biofeedback i medytacja transcendentalna, tak aby czytelnik mógł porównać ich cele i sposób działania z doświadczeniem Gateway w miarę rozwijania modelu jego mechaniki. Ponadto ten materiał wprowadzający jest przydatny jako wsparcie dla wniosków raportu. Wskazuję, że w niektórych sytuacjach te pokrewne techniki mogą stanowić użyteczne punkty wejścia, przyspieszające przejście do doświadczenia Gateway.

3.

Znany fizyk Niels Bohr odpowiedział kiedyś na skargi swojego syna dotyczące niejasnej natury pewnych koncepcji fizycznych słowami:

Fizyka zmienionej ludzkiej świadomości posługuje się pewnymi koncepcjami, których nie można łatwo zrozumieć ani zwizualizować wyłącznie w kontekście zwykłego, liniowego myślenia „lewej półkuli”. Dlatego, zapożyczając sposób wyrażania się doktora Bohra, niektóre części tego raportu będą wymagały nie tylko logiki, lecz także odrobiny intuicyjnego wglądu prawej półkuli, aby osiągnąć pełne i swobodne zrozumienie omawianych pojęć. Niemniej jednak, gdy już się to uda, jestem przekonany, że ich konstrukcja i zastosowanie wytrzymają próbę racjonalnej krytyki.

4.

Paradoksalnie, po podjęciu tak wielkiego wysiłku, aby uniknąć formułowania ocen opartych na okultystycznym lub dogmatycznym układzie odniesienia, ostatecznie uznałem za konieczne, przynajmniej na krótko, powrócić do kwestii wpływu doświadczenia Gateway na powszechne systemy wierzeń. Uczyniłem tak, ponieważ chociaż konieczne było unikanie oceny w kontekście takich systemów, po ukończeniu analizy uznałem za potrzebne wskazanie, że wynikające z niej wnioski nie naruszają podstawowego nurtu ani wschodnich, ani zachodnich systemów wierzeń.

Jeśli nie zostanie to jasno ustalone, istnieje niebezpieczeństwo, że niektórzy ludzie odrzucą całą koncepcję doświadczenia Gateway w błędnym przekonaniu, że jest ona sprzeczna, a zatem obca, wobec wszystkiego, co uważają za słuszne i prawdziwe.

5.

Niniejsze opracowanie z pewnością nie ma być ostatnim słowem na ten temat, lecz mam nadzieję, że wiarygodność jego podstawowej struktury oraz fundamentalnych pojęć, na których się opiera, uczyni je użytecznym przewodnikiem dla innych pracowników USAINSCOM, którzy mają odbyć szkolenie Gateway albo pracować z materiałami Gateway.

Wayne M. McDonnell
podpułkownik, wywiad wojskowy
dowódca, oddział O

Doświadczenie Gateway: synchronizacja półkul mózgowych w szerszej perspektywie

1. Wprowadzenie

Aby opisać technikę Monroe Institute służącą osiąganiu zmienionych stanów świadomości, czyli „doświadczenie Gateway”, obejmującą synchronizację półkul mózgowych albo „Hemi-Sync”, najskuteczniej będzie rozpocząć od krótkiego przedstawienia podstawowych mechanizmów leżących u podłoża działania metod pokrewnych, takich jak hipnoza, medytacja transcendentalna i biofeedback.

Najłatwiej jest skutecznie opisać, czym jest Gateway, zaczynając od krótkiej charakterystyki tych powiązanych technik, które mają pewne wspólne cechy z doświadczeniem Gateway, lecz mimo to są od niego odmienne. W ten sposób od początku możemy stworzyć układ odniesienia, który w dalszej części dostarczy użytecznych pojęć pozwalających wyjaśniać i rozumieć Gateway poprzez porównanie.

2. Hipnoza

Zgodnie z teoriami psychologa Ronalda Stone’a oraz modelami inżynierii biomedycznej Itzhaka Bentova hipnoza jest zasadniczo techniką umożliwiającą uzyskanie bezpośredniego dostępu do kory czuciowo-ruchowej i ośrodków przyjemności, a także do niższych, emocjonalnych części mózgu oraz związanych z nimi ośrodków przyjemności po prawej stronie ludzkiego mózgu, po skutecznym wyłączeniu funkcji filtrowania bodźców wykonywanej przez lewą półkulę.

Lewa półkula mózgu jest samopoznawczym, werbalnym i liniowo rozumującym składnikiem umysłu. Pełni funkcję filtrowania napływających bodźców poprzez ich kategoryzowanie, ocenianie i nadawanie im znaczenia, zanim pozwoli im przejść do prawej półkuli umysłu. Prawa półkula, która działa jako niekrytyczny, całościowy, niewerbalny i zorientowany na wzorce składnik mózgu, zdaje się bez zastrzeżeń przyjmować to, co przekazuje jej lewa półkula.

W konsekwencji, jeśli lewą półkulę można rozproszyć poprzez nudę albo sprowadzić do sennego, półśpiącego stanu, bodźce zewnętrzne, w tym sugestie hipnotyczne, mogą bez zakwestionowania przechodzić do prawej półkuli, gdzie są przyjmowane i bezpośrednio realizowane. Rezultatem może być reakcja emocjonalna pochodząca z niższego obszaru mózgu, reakcje czuciowe lub ruchowe wymagające udziału kory i tym podobne.

Zarówno kora czuciowa, jak i ruchowa prawej części mózgu zawierają sekwencję punktów określaną jako „homunkulus”, odpowiadającą punktom w ciele, co pokazuje załącznik 1 na następnej stronie. Pobudzenie odpowiedniego obszaru kory wywołuje pośrednią reakcję w przypisanej mu części ciała. Dlatego zasugerowanie, że lewa noga jest zdrętwiała, jeżeli sugestia dotrze bez zakwestionowania do prawej półkuli i zostanie skierowana do odpowiedniego obszaru kory czuciowej, spowoduje wytworzenie reakcji elektrycznej wywołującej poczucie zdrętwienia.

Podobnie sugestia, że dana osoba odczuwa ogólne szczęście i dobre samopoczucie, zostałaby skierowana do właściwych ośrodków przyjemności znajdujących się w niższych częściach mózgu albo w korze prawej półkuli, wywołując zasugerowane poczucie euforii. Wreszcie sugestie informujące osobę hipnotyzowaną, że ma zwiększoną koncentrację albo lepszą pamięć, miałyby powodować odpowiedź prawej półkuli poprzez uruchomienie niewykorzystanych możliwości przechowywania informacji, zwykle pozostających w rezerwie w wyniku procesów selekcji i kontroli wykonywanych przez lewą półkulę.

Aspekt ten stanie się istotny w kontekście procesu Gateway, gdy przejdziemy do analizy sposobu, w jaki hipnoza może być wykorzystywana do przyspieszenia postępów we wczesnych etapach doświadczenia Gateway.

3. Medytacja transcendentalna

Medytacja transcendentalna działa natomiast w wyraźnie odmienny sposób. W tej technice intensywna i długotrwała, jednokierunkowa koncentracja na procesie podnoszenia energii wzdłuż rdzenia kręgowego prowadzi ostatecznie do czegoś, co zdaje się tworzeniem akustycznych fal stojących w komorach mózgu, które następnie są przewodzone do istoty szarej w korze po prawej stronie mózgu.

Według Bentova fale te „pobudzą, a ostatecznie spolaryzują korę w taki sposób, że będzie ona skłonna przewodzić sygnał wzdłuż homunkulusa, zaczynając od palców stóp i kierując się ku górze”. Model biomedyczny Bentova, opisany w książce lekarza Lee Sannelli zatytułowanej Kundalini: Psychosis or Transcendence, stwierdza, że stojące fale akustyczne powstają wskutek zmienionego rytmu dźwięków serca wywołanego długotrwałą praktyką medytacji. Rytm ten ma wzbudzać drgania współczulne w ścianach wypełnionych płynem jam tworzących trzecią i boczne komory mózgu.

Ponadto, według Bentova:

Bentov zauważa również, że „fakt, iż większość opisanych objawów rozpoczyna się po lewej stronie ciała, oznacza, że jest to głównie proces zachodzący w prawej półkuli”. Chociaż zwykle do „obudzenia Kundalini” potrzeba około pięciu lat medytacji obejmującej intensywną koncentrację i ćwiczenia, Bentov twierdzi, że długotrwała ekspozycja na drgania mechaniczne lub akustyczne w zakresie od 4 do 7 herców, czyli cykli na sekundę, może wywołać ten sam skutek.

Jako przykład podaje „wielokrotną jazdę samochodem, którego zawieszenie i siedzenie wytwarzają taki zakres drgań, albo długotrwałe przebywanie w zasięgu tych częstotliwości, wytwarzanych na przykład przez kanał klimatyzacyjny”. Zauważa także:

4. Biofeedback

Trzecią metodą zmieniania świadomości, która zostanie krótko opisana, jest biofeedback. Biofeedback jest pod pewnym względem wyjątkowy, ponieważ faktycznie wykorzystuje zdolności samopoznawcze lewej półkuli, aby uzyskać dostęp do takich obszarów prawej półkuli, jak niższe części mózgu, kora ruchowa i czuciowa oraz różne ośrodki bólu i przyjemności.

Zamiast tłumić lewą półkulę, jak dzieje się w hipnozie, albo w dużej mierze ją omijać i ignorować, jak w medytacji transcendentalnej, biofeedback najpierw uczy lewą półkulę wizualizować pożądany rezultat, a następnie rozpoznawać odczucia związane z doświadczeniem skutecznego dostępu prawej półkuli do określonych niższych obszarów mózgu, kory, ośrodków bólu, przyjemności lub innych struktur w sposób potrzebny do osiągnięcia zamierzonego wyniku.

Specjalne urządzenia do samokontroli, takie jak termometr cyfrowy, informują lewą półkulę, kiedy udaje jej się skłonić prawą półkulę do uzyskania dostępu do odpowiedniego obszaru. Gdy to nastąpi, lewa półkula może wielokrotnie instruować prawą, aby ponownie uruchamiała zaangażowane połączenia i wytwarzała takie same zewnętrzne, obiektywne oznaki powodzenia. W ten sposób połączenia są wzmacniane i utrwalane do tego stopnia, że świadomość lewej półkuli może uzyskiwać dostęp do odpowiednich obszarów prawej półkuli w sposób świadomy i na żądanie.

Na przykład, jeśli osoba chce zwiększyć krążenie w lewej nodze w celu przyspieszenia gojenia, może skoncentrować lewą półkulę na osiągnięciu tego wyniku, jednocześnie uważnie obserwując termometr cyfrowy podłączony do lewej nogi. Kiedy skoncentrowany wysiłek zacznie przynosić rezultat, termometr zarejestruje wzrost temperatury nogi. W tym momencie osoba może świadomie, przy użyciu lewej półkuli, powiązać doświadczane odczucia z osiągniętym wynikiem i zacząć wzmacniać ten sam proces poprzez przypominanie go sobie, potwierdzanie i powtarzanie.

W ten sposób, według raportu, można blokować ból, przyspieszać gojenie, pozornie hamować i ostatecznie niszczyć nowotwory złośliwe, pobudzać ośrodki przyjemności organizmu oraz uzyskiwać wiele określonych rezultatów fizjologicznych. Ponadto biofeedback może służyć do znacznego przyspieszania osiągania głębokich stanów medytacyjnych, szczególnie u początkujących, którzy nie mają doświadczenia w technikach medytacyjnych, a których postępy są wspomagane przez skuteczną wizualizację oraz zewnętrzne, obiektywne potwierdzenie.

Wyświetlanie wzorca fal mózgowych osoby badanej na ekranie lampy katodowej okazało się, według autora, potwierdzonym laboratoryjnie sposobem, dzięki któremu badani mogą szybko nauczyć się wprowadzać w głęboko zrelaksowane stany charakteryzujące się spokojem i jednokierunkowym skupieniem umysłu kojarzonym z zaawansowaną medytacją.

5. Gateway i Hemi-Sync

Po krótkim przedstawieniu podstawowych mechanizmów głównych technik zmieniania lub rozszerzania świadomości, które mają niektóre cele albo metody wspólne z doświadczeniem Gateway, możemy skupić się na tym, na czym właściwie polega ta technika. Zasadniczo doświadczenie Gateway jest systemem treningowym zaprojektowanym tak, aby zwiększać siłę, skupienie i spójność amplitudy oraz częstotliwości fal mózgowych pomiędzy lewą i prawą półkulą. Ma to zmieniać świadomość, przenosić ją poza sferę fizyczną, a ostatecznie pozwalać jej wymknąć się nawet ograniczeniom czasu i przestrzeni. Uczestnik uzyskuje wówczas dostęp do różnych poziomów wiedzy intuicyjnej, które oferuje wszechświat.

Doświadczenie Gateway odróżnia od form medytacji wykorzystanie techniki Hemi-Sync, zdefiniowanej w monografii trenerki Monroe Institute Melissy Jager jako „stan świadomości występujący wtedy, gdy wzorce EEG obu półkul mają jednocześnie jednakową amplitudę i częstotliwość”. Chociaż Hemi-Sync wydaje się zjawiskiem dość rzadkim i krótkotrwałym w zwykłej ludzkiej świadomości, Melissa Jager stwierdza:

Zauważa również:

Doktor Stuart Twemlow, psychiatra i współpracownik badawczy Monroe Institute, relacjonuje:

Doktor Twemlow dodaje, że gdy uczestnik przechodzi dalej niż Focus 3, „następuje stopniowy wzrost rozmiaru fal mózgowych, który jest miarą energii albo mocy mózgu”.

6. Lampa a laser

Melissa Jager posługuje się metaforą, aby wyjaśnić proces związany z używaniem Hemi-Sync w doświadczeniu Gateway. Wskazuje, że ludzki umysł w stanie naturalnym można porównać do zwykłej lampy, która wydatkuje energię w postaci ciepła i światła, lecz czyni to w sposób chaotyczny i niespójny, rozpraszając energię na rozległym obszarze o stosunkowo niewielkiej głębokości. Z kolei umysł poddany dyscyplinie Hemi-Sync działa na podobieństwo wiązki laserowej, która wytwarza uporządkowany strumień światła.

Strumień energii jest emitowany z pełną spójnością częstotliwości i amplitudy, dzięki czemu powierzchnia wiązki lasera zawiera miliardy razy więcej skoncentrowanej energii niż podobna powierzchnia Słońca. Gateway zakłada, że gdy częstotliwość i amplituda pracy ludzkiego mózgu zostaną doprowadzone do spójności, można zacząć przyspieszać obie te wielkości, tak aby umysł wkrótce rezonował na coraz wyższych poziomach wibracyjnych.

Umysł ma wówczas synchronizować się z bardziej wyrafinowanymi i subtelnymi poziomami energii we wszechświecie. Według raportu, działając na tych coraz subtelniejszych poziomach, może przetwarzać otrzymywane informacje za pomocą tej samej podstawowej matrycy, dzięki której nadaje znaczenie zwykłym fizycznym bodźcom zmysłowym i umieszcza je w kontekście poznawczym. Takie znaczenie zwykle jest postrzegane wzrokowo w formie symboli, lecz może być również odbierane jako zdumiewające przebłyski całościowej intuicji albo jako scenariusze obejmujące jednocześnie percepcję wzrokową i słuchową. Mechanizm, za pomocą którego umysł wykonuje funkcję świadomości, zostanie omówiony szerzej w dalszej części raportu.

7. Reakcja podążania za częstotliwością

Aby doprowadzić do synchronizacji półkul mózgowych, technika Hemi-Sync wykorzystuje zjawisko nazywane reakcją podążania za częstotliwością, po angielsku Frequency Following Response, w skrócie FFR. Oznacza ono, że jeżeli badany słyszy dźwięk wytwarzany z częstotliwością przypominającą jedną z częstotliwości związanych z działaniem ludzkiego mózgu, mózg będzie próbował naśladować ten wzorzec przez dostosowanie wytwarzanych fal mózgowych.

Jeżeli uczestnik znajduje się w stanie pełnej czujności, lecz słyszy częstotliwości dźwięku zbliżone do fal mózgowych poziomu theta, jego mózg ma dążyć do zmiany wzorca z normalnego poziomu beta na theta. Ponieważ poziom theta wiąże się ze snem, dana osoba może przejść ze stanu pełnej czujności do snu, o ile świadomie się temu nie sprzeciwia, gdy mózg próbuje dostroić własną częstotliwość fal do częstotliwości słyszanego sygnału.

Częstotliwości fal mózgowych znajdują się poza zakresem dźwięków słyszalnych przez ludzkie ucho w czystej postaci. Dlatego Hemi-Sync ma je wytwarzać przy wykorzystaniu innego zjawiska, czyli zdolności mózgu do wyprowadzania częstotliwości dudnienia. Jeżeli lewe ucho otrzymuje dźwięk o częstotliwości o 10 herców niższej niż słyszalny dźwięk odtwarzany do prawego ucha, mózg zamiast słyszeć osobno obie częstotliwości wybiera ich różnicę i „słyszy” częstotliwość dudnienia.

System Gateway wykorzystuje zjawisko FFR oraz technikę częstotliwości dudnienia do wprowadzania różnych częstotliwości odtwarzanych na poziomie niemal podprogowym i zaledwie słyszalnym. Celem jest rozluźnienie lewej półkuli, wprowadzenie ciała fizycznego w stan zbliżony do snu oraz doprowadzenie obu półkul do spójności w warunkach, które mają sprzyjać wytwarzaniu fal mózgowych o coraz większej amplitudzie i częstotliwości.

Różnym częstotliwościom towarzyszą słyszalne, a być może także podprogowe sugestie Boba Monroe. Niekiedy łączy się je z innymi dźwiękami, na przykład szumem morskich fal, aby w razie potrzeby zamaskować sygnały częstotliwościowe. W ten sposób Gateway ma dostarczyć uczestnikowi narzędzi, dzięki którym przez wielokrotne korzystanie z nagrań będzie z własnej woli zmieniał świadomość i uzyskiwał intuicyjny dostęp do kategorii informacji niedostępnych zwykłej świadomości.

8. Rola rezonansu

Spójność mózgu osiągana przez dostrajanie do częstotliwości dudnienia podawanych przez słuchawki stereofoniczne stanowi jednak tylko część proponowanego wyjaśnienia działania systemu Gateway. System ma również wywoływać fizyczny bezruch właściwy głębokim stanom medytacji transcendentalnej, co według raportu prowadzi do całkowitej zmiany podstawowego wzorca rezonansu związanego z częstotliwościami dźwięku wytwarzanego przez ludzkie ciało.

Joga, zen albo medytacja transcendentalna, jeżeli praktykuje się je wystarczająco długo, mają zmieniać częstotliwość dźwięku, z jaką ludzkie serce rezonuje w całym ciele. Według Bentova zmiana ta wynika z usunięcia zjawiska określanego przez medycynę jako „echo rozwidlenia”. Dzięki temu dźwięk uderzeń serca może poruszać się synchronicznie w górę i w dół układu krążenia w harmonijnym rezonansie około siedmiu razy na sekundę.

Bentov opisuje rolę echa rozwidlenia następująco:

Wprowadzenie ciała w stan podobny do snu ma umożliwiać nagraniom Gateway osiągnięcie takiego samego celu jak medytacja. Ciało staje się tak głęboko rozluźnione, że echo rozwidlenia powoli zanika, ponieważ serce zmniejsza siłę i częstotliwość, z jaką wtłacza krew do aorty. Rezultatem ma być regularny, rytmiczny wzorzec fali sinusoidalnej dźwięku, który odbija się w całym ciele i wznosi do głowy w utrzymującym się rezonansie. Amplituda tego wzorca, mierzona czułym przyrządem podobnym do sejsmografu, ma być około trzech razy większa od przeciętnej głośności dźwięku wytwarzanego przez serce podczas zwykłej pracy.

9. Stymulacja mózgu

Model biomedyczny Bentova przypisuje temu rezonansowi znaczne znaczenie, ponieważ ma on być bezpośrednio przekazywany do mózgu i na niego oddziaływać. Powstałe drganie ma docierać do mózgu przez wypełnioną płynem komorę trzecią i komorę boczną znajdujące się nad pniem mózgu. Następnie ma powstawać impuls elektromagnetyczny pobudzający mózg do zwiększania amplitudy i częstotliwości fal, zgodnie z obserwacjami, które doktor Twemlow przypisywał działaniu nagrań Hemi-Sync.

Mózg jest otoczony szczelną błoną nazywaną oponą twardą, którą od czaszki oddziela cienka warstwa płynu. Gdy spójny rezonans wytwarzany przez serce w stanie głębokiego odprężenia dociera do płynu otaczającego mózg, ma tworzyć rytmiczny wzorzec, w którym mózg porusza się w górę i w dół o około 0,005 do 0,010 milimetra. Samowzmacniający charakter rezonansu ma tłumaczyć zdolność ciała do podtrzymywania tego ruchu pomimo minimalnej ilości zaangażowanej energii.

W ten sposób całe ciało, wykorzystując własne mikroruchy, ma działać jako dostrojony układ drgający, który przekazuje energię w zakresie od 6,8 do 7,5 herca do jonosferycznej wnęki Ziemi, rezonującej według autora w przybliżeniu przy 7 do 7,5 herca. Bentov stwierdza:

Proces Gateway ma zatem szybko wywoływać stan głębokiego uspokojenia układu nerwowego, znacznie obniżać ciśnienie krwi oraz powodować, że układ krążenia, szkielet i pozostałe układy fizyczne zaczynają drgać spójnie z częstotliwością około 7 do 7,5 cyklu na sekundę. Powstały rezonans ma ustanawiać regularną, powtarzalną falę dźwiękową rozchodzącą się zgodnie z polem elektrostatycznym Ziemi.

10. Dostrajanie energii

Gdy ciało zostaje przedstawione jako spójny oscylator drgający w harmonii z otaczającym środowiskiem elektrostatycznym, ćwiczenia zawarte w nagraniach Gateway nakazują uczestnikowi rozbudować pole energii wokół ciała. Według raportu miałby on wykorzystywać energię pola Ziemi, do którego ciało jest teraz dostrojone dzięki zdolności rezonowania z nim.

Ma to ujednolicać pole energetyczne ciała z otoczeniem i sprzyjać przesunięciu siedliska świadomości do środowiska zewnętrznego, częściowo dlatego, że oba ośrodki elektromagnetyczne mają tworzyć jeden ciągły układ energii. Ten sam proces, który doprowadza mózg do skupionej spójności przy coraz wyższych częstotliwościach i amplitudach, aby dostrajać się do analogicznych częstotliwości we wszechświecie i zbierać informacje, ma zarazem zwiększać poziom energii ciała do punktu umożliwiającego doświadczenie ruchu poza ciałem.

Ponadto, rezonując ze sferą elektromagnetyczną Ziemi, ludzkie ciało ma tworzyć zaskakująco silną falę nośną, wspierającą umysł w komunikowaniu się z innymi ludzkimi umysłami dostrojonymi w podobny sposób.

11. Świadomość i energia

Zanim autor przejdzie dalej, uznaje za konieczne zdefiniowanie mechanizmu, za pomocą którego ludzki umysł wykonuje funkcję nazywaną świadomością, oraz opisanie sposobu, w jaki świadomość wyprowadza znaczenie z otrzymywanych bodźców. Najpierw rozważa podstawowy charakter świata materialnego, w którym fizycznie istniejemy, aby określić surowiec, z którym ma pracować świadomość.

Pierwsza teza głosi, że pojęcia materii i energii mogą wprowadzać w błąd, jeżeli rozumie się je jako dwa całkowicie odmienne stany istnienia. Jeżeli materia oznacza stałą substancję przeciwstawioną energii rozumianej jako pewnego rodzaju siła, użycie słowa „materia” jest zdaniem autora mylące. Raport stwierdza, że zarówno elektrony wirujące w polu energii wokół jądra atomowego, jak i samo jądro składają się z oscylujących siatek energii. W ścisłym znaczeniu materia stała nie istnieje. Struktura atomowa ma być układem oscylujących siatek energii otoczonych przez inne siatki, które krążą z niezwykle dużą prędkością.

W książce Stalking the Wild Pendulum Itzhak Bentov podaje następujące wartości. Siatka energii tworząca jądro atomu ma drgać z częstotliwością około 10²² herców. W temperaturze 70 stopni Fahrenheita atom ma oscylować z częstotliwością 10¹⁵ herców. Cała cząsteczka złożona z atomów związanych w jednym polu energii ma drgać w zakresie 10⁹ herców, a żywa komórka ludzka z częstotliwością około 10³ herców.

Autor wyprowadza z tego wniosek, że cały człowiek, razem z mózgiem i świadomością, podobnie jak otaczający go wszechświat, jest niezwykle złożonym układem pól energii. Tak zwane stany materii mają być w istocie odmianami stanu energii, a ludzka świadomość funkcją współdziałania energii w dwóch przeciwnych stanach, czyli ruchu oraz spoczynku.

12. Hologramy

Według raportu energia tworzy, przechowuje i odzyskuje znaczenie we wszechświecie przez projekcję albo rozszerzanie się przy określonych częstotliwościach w trójwymiarowym trybie, który tworzy żywy wzorzec nazywany hologramem. Pojęcie hologramu Bentov ilustruje przykładem misy wypełnionej wodą, do której jednocześnie wpadają trzy kamyki.

Fale powstałe po uderzeniu kamyków rozchodzą się w stronę brzegu misy. Następnie powierzchnia wody zostaje w wyobraźni natychmiast zamrożona, dzięki czemu układ fal zostaje utrwalony, a kamyki pozostają na dnie. Taflę lodu wyjmuje się i oświetla silnym, spójnym źródłem światła, takim jak laser. Rezultatem ma być trójwymiarowy model położenia trzech kamyków, zawieszony w powietrzu.

Hologramy potrafią kodować dużą liczbę szczegółów. Autor podaje przykład holograficznego obrazu szklanki wody z bagna, który po powiększeniu miałby pozwolić zobaczyć drobne organizmy niewidoczne gołym okiem podczas oglądania samej wody. Raport przypomina, że matematyczne podstawy holografii opracował Dennis Gabor w 1947 roku, a demonstracje laboratoryjne stały się możliwe później, po wynalezieniu lasera.

Biolog Lyall Watson wyjaśnia:

13. Część koduje całość

Autor podkreśla kolejną właściwość hologramu. Gdyby zamrożony wzorzec fal rozbić na wiele kawałków, każdy fragment miałby samodzielnie odtworzyć cały obraz holograficzny. Im mniejszy fragment, tym bardziej nieostry i zniekształcony obraz, lecz nadal byłaby to projekcja całej sceny.

Według raportu do stworzenia hologramu konieczne jest współdziałanie energii w ruchu z energią w spoczynku. W podanym przykładzie kamyki reprezentują energię w ruchu, a nieporuszona wcześniej woda energię pozostającą w spoczynku. Aby uaktywnić albo „dostrzec” znaczenie hologramu, przez wzorzec interferencyjny powstały na styku tych dwóch stanów trzeba przepuścić energię, w tym przypadku spójne światło lasera.

Marilyn Ferguson, redaktorka Brain/Mind Bulletin, stwierdza:

14. Matryca świadomości

Raport przedstawia wszechświat jako układ oddziałujących pól energii, z których część pozostaje w spoczynku, a część znajduje się w ruchu. Całość ma być jednym ogromnym hologramem o niewyobrażalnej złożoności. Zgodnie z przywołanymi przez autora koncepcjami neuropsychologa Karla Pribrama i fizyka Davida Bohma ludzki umysł również ma być hologramem, który dostraja się do hologramu wszechświata za pośrednictwem wymiany energii, wyprowadza z niej znaczenie i osiąga stan nazywany świadomością.

W rozszerzonych albo zmienionych stanach świadomości proces ma działać następująco. Energia przechodząca przez różne aspekty hologramu wszechświata jest odbierana przez pola elektrostatyczne tworzące ludzki umysł. Przenoszone obrazy holograficzne zostają na nie rzutowane i są postrzegane albo rozumiane w takim zakresie, w jakim pole umysłu działa z częstotliwością oraz amplitudą zdolną harmonizować z przechodzącą falą nośną i ją „odczytać”.

Zmiany częstotliwości i amplitudy pola tworzącego umysł mają określać konfigurację oraz charakter matrycy energii holograficznej, którą umysł projektuje, aby bezpośrednio wychwycić znaczenie transmisji wszechświata. Następnie umysł porównuje otrzymany obraz z samym sobą, a dokładniej z tą częścią własnego hologramu, która stanowi pamięć. Świadomość ma powstawać przez rejestrowanie różnic w formie geometrycznej i częstotliwości energii, co przedstawia załącznik 2.

Psycholog Keith Floyd ujmuje tę ideę następująco:

15. Mózg w fazie

Proces świadomości ma być łatwiejszy do wyobrażenia, jeżeli na holograficzne dane wejściowe nałożymy trójwymiarową siatkę, tak aby wszystkie wzorce energii można było opisać za pomocą geometrii trójwymiarowej, a następnie matematycznie zredukować dane do postaci dwuwymiarowej.

Bentov twierdzi, że naukowcy podejrzewają, iż ludzki umysł działa za pomocą prostego systemu binarnego „tak albo nie”, podobnego do cyfrowego komputera. Po nałożeniu trójwymiarowej matrycy na informację holograficzną oraz matematycznym sprowadzeniu jej do dwóch wymiarów umysł ma przetwarzać dane przy użyciu swojego podstawowego systemu binarnego. Może wówczas porównywać ogromne zbiory danych z informacjami przechowywanymi w pamięci.

Bentov stwierdza:

W stanach rozszerzonej świadomości prawa półkula, działająca całościowo, nieliniowo i niewerbalnie, ma pełnić funkcję głównej matrycy albo odbiornika danych holograficznych. Lewa półkula, pracując w fazie i spójności z prawą, ma zapewniać matrycę pomocniczą. Za pomocą binarnej, komputeropodobnej metody porównuje dane i sprowadza je do odrębnej, dwuwymiarowej formy.

16. Ocena

W takim zakresie, w jakim Gateway ma udoskonalać matrycę energii umysłu, ma również rozszerzać albo zmieniać ludzką świadomość. Według autora mogłaby ona postrzegać bez pośrednictwa fizycznych zmysłów, a tym samym uzyskiwać dostęp do coraz większej części hologramu wszechświata, która nie jest dostępna percepcji zmysłowej.

Marilyn Ferguson pisała, że koncepcje Pribrama i Bohma „wydają się wyjaśniać wszelkie doświadczenia transcendentalne, zjawiska paranormalne, a nawet zwykłe osobliwości percepcji”. O Pribramie stwierdziła:

17. Samopoznanie

Aby zakończyć opis procesu, dzięki któremu umysł osiąga i wykonuje funkcję świadomości, autor przedstawia mechanizm odpowiedzialny za aspekt ludzkiego myślenia odróżniający je od świadomości roślin i zwierząt, czyli samopoznanie. Ludzie nie tylko wiedzą, lecz także wiedzą, że wiedzą. Potrafią obserwować własny proces myślenia i zachowywać jego świadomość.

Mogą również dokonywać oceny porównawczej, analizując działanie własnych procesów myślowych według przyjętych przez siebie „obiektywnych” standardów. Autor twierdzi, że ludzka świadomość może to robić, ponieważ potrafi powielać wybrane aspekty własnego hologramu, projektować je na zewnątrz, „postrzegać” tę projekcję, porównywać ją z częścią własnego hologramu stanowiącą pamięć, w której przechowywane są standardy oceny, oraz mierzyć różnice w formie geometrycznej i częstotliwości energii. Uzyskane impulsy mają następnie tworzyć werbalne pojęcia dotyczące własnego „ja”.

18. Wymiar czasoprzestrzeni

Do tego miejsca rozważania dotyczące procesu Gateway były, zdaniem autora, stosunkowo proste i łatwe do śledzenia. Teraz zaczyna się trudniejsza część. Gateway ma obejmować znacznie więcej niż postrzeganie tych aspektów hologramu wszechświata, do których można uzyskać dostęp w znanym nam wymiarze czasoprzestrzeni. Kolejnym zadaniem jest wyjaśnienie, w jaki sposób i dlaczego ludzka świadomość miałaby przekraczać ten wymiar.

Fizycy definiują czas jako miarę energii w ruchu, a więc jako miarę zmiany. Aby jednak energia mogła się poruszać, musi najpierw zostać ograniczona w taki sposób, żeby dało się ją odróżnić od innej energii. Ograniczenie oznacza istnienie pewnego wzorca drgań, który utrzymuje energię w konkretnym położeniu, czyli w przestrzeni.

Energia nieograniczona ma być siłą bez granic, bez wymiaru i bez ograniczeń formy. Raport utożsamia ją z nieskończonością. Ma ona również pozostawać poza przestrzenią, ponieważ pojęcie przestrzeni zakłada, że określona forma energii jest ograniczona do konkretnej lokalizacji. W nieskończoności nie ma granic, nie ma „tutaj” odrębnego od „tam” ani poczucia obszaru.

Energia w nieskończoności oznacza według autora energię bez granic, początku, końca i położenia. Jest świadomą siłą, podstawową i pierwotną mocą istnienia pozbawioną formy, stanem nieskończonego bytu. Ma pozostawać całkowicie w spoczynku, przez co nie może wytwarzać hologramów, dopóki pozostaje bierna. Zachowuje jednak zdolność świadomości, ponieważ może odbierać i postrzegać hologramy wytwarzane przez energię w ruchu w różnych wymiarach tworzących aktywny wszechświat.

Autor nazywa energię w tym stanie biernej nieskończoności „Absolutem”. Pomiędzy Absolutem a „materialnym” wszechświatem mają istnieć różne wymiary pośrednie, do których ludzka świadomość może uzyskać dostęp. Teoretycznie świadomość może rozszerzać horyzonty percepcji aż do osiągnięcia wymiaru Absolutu. W tym punkcie postrzeganie ma się zatrzymać, ponieważ Absolut nie tworzy hologramów siebie ani o sobie.

19. Wymiary pośrednie

Ponieważ Absolut jest świadomą energią w nieskończoności, czyli bez granic, ma zajmować każdy wymiar, łącznie z wymiarem czasoprzestrzeni, w którym istnieje nasze ciało. Nakłada się na wszystko, podobnie jak liczne wymiary pośrednie, przez które przechodzą energie wszechświata w drodze do stanu nieskończoności, czyli Absolutu, albo w drodze z tego stanu.

Aby uzyskać dostęp do tych wymiarów, ludzka świadomość ma skupić się z taką intensywnością i spójnością, że częstotliwość jej wzorca energii przyspieszy do poziomu, przy którym zapis na oscyloskopie wyglądałby niemal jak ciągła, jednolita linia. Osiągnięcie takiego stanu zmienionej świadomości ma przygotować możliwość postrzegania wymiarów znajdujących się poza czasoprzestrzenią za sprawą zasady, którą autor określa mianem odległości Plancka.

Raport przedstawia tę zasadę jako aspekt mechaniki kwantowej dotyczący faktu, że każda oscylująca częstotliwość, na przykład fala mózgowa, osiąga dwa punkty całkowitego spoczynku wyznaczające granice każdego pojedynczego wychylenia, czyli ruchu w górę albo w dół. Bez tych punktów spoczynku oscylacja nie byłaby możliwa, ponieważ energia musi na chwilę się zatrzymać, aby zmienić kierunek i nadal drgać pomiędzy określonymi granicami.

Autor twierdzi następnie, że w nieskończenie krótkim momencie, gdy energia osiąga jeden z dwóch punktów spoczynku, „wyłącza się” z czasoprzestrzeni i dołącza do nieskończoności, co przedstawia załącznik 3. Ten krok poza czasoprzestrzeń ma następować, gdy prędkość oscylacji spada poniżej 10⁻³³ centymetra na sekundę, co raport nazywa odległością Plancka. Bentov ujmuje to następująco:

W odniesieniu do świadomości autor zakłada, że jej wzorzec fal osiąga tak wysoką częstotliwość, iż chwile „wyłączania się” występują bardzo blisko siebie i tworzą pozorną ciągłość. Część świadomości ma wówczas ustanawiać oraz podtrzymywać funkcję zbierania informacji w wymiarach położonych pomiędzy czasoprzestrzenią a Absolutem.

Gdy niemal ciągły wzorzec „wyłączeń” ustanawia się w stałej fazie przy wielkościach mniejszych niż odległość Plancka, lecz przed osiągnięciem całkowitego spoczynku, świadomość ma przechodzić przez zwierciadło czasoprzestrzeni niczym Alicja rozpoczynająca podróż do Krainy Czarów. Doświadczenie Gateway wraz z Hemi-Sync ma, przy systematycznym i cierpliwym stosowaniu, umożliwiać świadomości zbudowanie spójnego wzorca percepcji w wymiarach, w których mają obowiązywać wielkości mniejsze od odległości Plancka. Według raportu dotyczy to zarówno świadomości działającej w ciele, jak i świadomości oddzielonej od ciała w tak zwanym stanie poza ciałem.

20. Cząstki subatomowe

Zachowanie cząstek subatomowych ma według autora dostarczać interesującego przykładu opisanego wcześniej „wyłączania się”. W artykule przygotowanym dla magazynu Science Digest doktor John Gliedman omawiał sposób, w jaki cząstki subatomowe mają komunikować się ze sobą po dostrojeniu ich pól energii w wyniku zderzenia. Raport zakłada, że komunikacja odbywa się podczas fazy „wyłączenia” w oscylacji pól energii tworzących te cząstki.

Ma to wyjaśniać oddziaływanie, które z punktu widzenia prędkości w czasoprzestrzeni wyglądałoby jak szybsze od światła. Autor twierdzi, że teoria względności Einsteina nie jest w ten sposób naruszana, ponieważ komunikacja miałaby zachodzić poza wymiarem czasoprzestrzeni, do którego teoria względności jest ściśle ograniczona.

Doktor Gliedman jest cytowany następująco:

W odniesieniu do prób opisania energii w wymiarach rzekomo istniejących poza czasoprzestrzenią Bentov wspomina również o „odważnych fizykach pracujących nad hipotetycznymi cząstkami nazywanymi tachionami, które mogą poruszać się szybciej niż światło. Prędkość tachionów zaczyna się tuż powyżej prędkości światła i rozciąga aż do prędkości nieskończonych”.

21. Wymiary pomiędzy

Po przyjęciu postulatu, że formy energii tworzące świadomość mogą wyjść poza wymiar czasoprzestrzeni, autor kieruje uwagę na formy energii mające zamieszkiwać wymiary między czasoprzestrzenią a Absolutem. Chce w ten sposób przedstawić formę, jaką „rzeczywistość” ma przyjmować w wymiarach pośrednich.

Bentov stwierdza:

Autor wyjaśnia, że wewnątrz czasoprzestrzeni oba pojęcia działają zasadniczo jednolicie i pozostają w proporcjonalnym związku. Określony dystans może zostać pokonany przez energię w formie cząstki albo fali w określonym czasie przy założeniu konkretnej prędkości. Zależność jest uporządkowana i przewidywalna.

W postulowanych wymiarach pośrednich poza czasoprzestrzenią ograniczenia nakładane na energię, aby wprowadzić ją w ruch oscylacyjny, nie mają być równie jednolite. Mogą tam występować liczne zniekształcenia i niespójności, przez które zwykłe założenia dotyczące relacji czasu i przestrzeni przestają obowiązywać. Autor dodaje, że po opuszczeniu wymiaru bieżącej czasoprzestrzeni miałby otwierać się dostęp zarówno do przeszłości, jak i do przyszłości.

22. Szczególny status doświadczenia poza ciałem

Chociaż ludzka świadomość ma, przy odpowiedniej praktyce, wychodzić poza wymiar czasoprzestrzeni i łączyć się z innymi układami energii w innych wymiarach, autor twierdzi, że proces można wyraźnie wzmocnić przez znaczne oddzielenie świadomości od fizycznego ciała przed podjęciem takiej próby.

Gdy uczestnik opanuje technikę ruchu poza ciałem, a następnie będąc poza ciałem potrafi wyjść poza czasoprzestrzeń, zyskuje przewagę polegającą na tym, że część rozszerzonej świadomości „wyłącza się” z miejsca położonego bliżej wymiarów, z którymi chce się komunikować. Używając analogii zaczerpniętej z czasoprzestrzeni, startuje z punktu znajdującego się „wyżej”. Część świadomości uczestnicząca w „wyłączeniu” ma dzięki temu więcej czasu na oddziaływanie w wymiarach pozaczasowych, ponieważ musi pokonać mniejszą liczbę warstw pośrednich.

Gdy świadomość zostanie rzekomo skierowana poza czasoprzestrzeń, ma naturalnie dostrajać częstotliwość do nowego środowiska energii. To z kolei ma silnie zwiększać stopień dalszej modyfikacji zmienionej świadomości, prowadząc do wyższego poziomu skupienia oraz bardziej udoskonalonego wzorca oscylacji.

Autor przewiduje proces samowzmacniający. Im dalej świadomość w stanie poza ciałem jest projektowana poza wymiar czasoprzestrzeni, tym wyższy ma stawać się poziom jej energii, a tym samym wzrastać możliwość dalszej podróży. Wstępny wniosek raportu głosi, że stan poza ciałem może stanowić niezwykle skuteczny sposób przyspieszania procesu rozszerzania świadomości i łączenia się z wymiarami poza czasoprzestrzenią. Jeżeli praktykujący ma wybierać pomiędzy osiąganiem i wykorzystywaniem doświadczenia poza ciałem a rozszerzaniem świadomości wyłącznie z fizycznej podstawy, pierwsza droga ma przynosić szybsze i bardziej imponujące rezultaty.

23. Absolut w perspektywie

W tym miejscu autor podsumowuje główne etapy intelektualnej podróży od czasoprzestrzeni do sfery Absolutu. Opisał niezwykle złożony hologram tworzony przez przecinanie się wzorców energii generowanych przez wszystkie wymiary wszechświata, łącznie z czasoprzestrzenią. Umysł ma być polem energii, które oddziałuje z różnymi aspektami tego hologramu i wyprowadza informacje. Informacje te mają być ostatecznie przetwarzane przez lewą półkulę, która sprowadza je do formy używanej w procesie nazywanym myśleniem.

Raport sugeruje, że hologram wszechświata jest skończonym ucieleśnieniem nieskończonej świadomości Absolutu w aktywnej formie energii. Absolut stanowi ogromną pulę energii w stanie doskonałego spoczynku, na której ma być nałożony fizyczny wszechświat i z której wszechświat się wywodzi.

Bentov posługuje się analogią bardzo głębokiego morza. Nieruchome głębiny odpowiadają wymiarowi Absolutu, a wzburzone fale na powierzchni przedstawiają znany wszechświat fizyczny. Lekko poruszone prądy pomiędzy niespokojną powierzchnią a całkowicie nieruchomymi głębinami reprezentują energię przechodzącą w spoczynek, czyli zbliżającą się do nieskończoności, albo wychodzącą ze spoczynku.

24. Od Wielkiego Wybuchu do torusa

Wychodząc od szeroko przyjmowanej teorii Wielkiego Wybuchu, Bentov przedstawia model pojęciowy rozwoju czasoprzestrzeni oraz względnego położenia hologramu wszechświata. Hologram ten jest często nazywany torusem, ponieważ ma mieć ogólny kształt ogromnej, zamkniętej w sobie spirali.

Bentov opiera tę koncepcję na ówczesnych badaniach rozkładu kwazarów i założeniu, że mniejsze procesy we wszechświecie są lustrzanym odbiciem większych, podobnie jak ruch elektronów wokół jądra miałby przypominać planety krążące wokół Słońca. Przywołując obserwowaną zdolność kwazarów do wyrzucania silnie skupionych strumieni materii z ich wnętrz w kontrolowanej, niekoncentrycznej odmianie „Wielkiego Wybuchu”, wyobraża sobie podobny proces narodzin wszechświata, co przedstawia załącznik 4.

Zauważając, że galaktyki położone na północ od naszej Galaktyki miały oddalać się szybciej niż galaktyki położone na południe, a obiekty na wschodzie i zachodzie miały być wyraźnie bardziej odległe, Bentov uznaje to za dowód, że strumień materii rozszerzający się do naszego wszechświata zawrócił i ostatecznie utworzył kształt owalny albo jajowaty.

Materia ma wchodzić do tego owalnego wzorca po wyrzuceniu z jądra złożonego ze skrajnie sprężonej energii przez „białą dziurę”. Po dotarciu do odległego końca owalu ma opuszczać układ przez „czarną dziurę”. W takim modelu czas jest miarą zmiany zachodzącej, gdy energia rozwija się w nowe, coraz bardziej złożone formy podczas wędrówki od strony białej dziury, wokół powłoki „kosmicznego jaja”, aż do wejścia w czarną dziurę.

Energia wyrzucona z nieskończoności i ograniczona przez świadomość Absolutu ma przyjmować formę oraz ruch po wyjściu z białej dziury na szczycie jaja. Wtedy zaczyna się czas jako miara rytmu ewolucyjnego ruchu „rzeczywistości” po powłoce jaja w stronę czarnej dziury na przeciwległym końcu.

25. Nasze miejsce w czasie

Obserwowany przez Bentova rozkład galaktyk ma sugerować, że nasz wszechświat znajduje się blisko górnej części kosmicznego jaja, w punkcie, w którym materia zaczyna zawracać. To ma wyjaśniać, dlaczego galaktyki na północy wydają się oddalać szybciej, ponieważ zostają wciągnięte w opadający strumień materii zmierzający ku odległemu końcowi kosmicznego jaja, co ilustruje załącznik 5.

Na kosmiczne jajo ma nakładać się Absolut, który podtrzymuje promieniujące jądro będące źródłem pierwotnego strumienia materii. Gdy materia przemieszcza się po owalu ku czarnej dziurze, gdzie ma zostać ponownie pochłonięta przez promieniujące jądro, a następnie przez Absolut, tworzy wewnątrz kosmicznego jaja wzorzec interferencyjny stanowiący hologram wszechświata albo torus.

Ponieważ torus jest wytwarzany jednocześnie przez materię znajdującą się we wszystkich fazach „czasu”, ma odzwierciedlać rozwój wszechświata w przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, tak jak byłyby widziane z naszej perspektywy w jednej fazie czasu. Autor twierdzi, że odpowiednio zmieniona i skupiona świadomość mogłaby uzyskiwać informacje o przeszłości, teraźniejszości oraz przyszłości, ponieważ wszystkie mają istnieć równocześnie w hologramie wszechświata.

Przyszłość miałaby być dostępna dlatego, że konsekwencje przeszłości i teraźniejszości można zobaczyć, gdy zbiegają się w hologramie. Według raportu umożliwiałoby to przewidywanie albo „widzenie” przyszłości z całkowitą dokładnością. Zapadanie się wzorców energii ma powodować wielokrotne przecinanie się fal i tworzyć niewiarygodnie złożony, czterowymiarowy hologram albo torus o spiralnym kształcie, będący odbiciem wielowymiarowego procesu ewolucji. Wszystkie ruchy energii tworzących wszechświat mają pozostawiać ślad i opowiadać własną historię na przestrzeni czasu.

26. Jakość świadomości

Autor przypomina, że stan poza ciałem ma obejmować projekcję znacznej części wzorca energii reprezentującego ludzką świadomość. Dzięki temu świadomość miałaby swobodnie poruszać się po sferze ziemskiej w celu zdobywania informacji albo przemieszczać się do innych wymiarów poza czasoprzestrzenią, być może w celu oddziaływania z innymi formami świadomości we wszechświecie.

Świadomość zostaje przedstawiona jako zasada organizująca i podtrzymująca, która dostarcza impulsu oraz kierunku potrzebnego do wprawienia energii w ruch i utrzymywania jej w określonym zestawie parametrów, tak aby powstała konkretna rzeczywistość. Gdy świadomość osiąga stopień złożoności pozwalający postrzegać samą siebie, czyli własny hologram, osiąga poziom samopoznania.

Ludzie mają tę podwyższoną formę świadomości, podobnie jak Absolut. W przypadku Absolutu jest ona funkcją energii oraz związanej z nią jakości świadomości w nieskończoności, co autor określa jako wszechwiedzę i wszechmoc w jedności percepcyjnej. Gdy energia powraca do stanu całkowitego spoczynku w Absolucie, wraca do ciągłości świadomości w bezgranicznej, bezczasowej puli percepcji.

Im bardziej złożony jest układ energii w stanie „materialnym”, tym większą ilość świadomości ma posiadać w celu podtrzymywania swojej rzeczywistości. Ludzka świadomość ma więc być zróżnicowanym aspektem świadomości wszechświata istniejącej w Absolucie. Odpowiada za organizowanie wzorców energii tworzących ciało fizyczne, lecz ma pozostawać od niego odrębna i nadrzędna.

Ponieważ świadomość ma istnieć niezależnie od fizycznej rzeczywistości oraz poza granicami czasoprzestrzeni, podobnie jak Absolut nie ma początku ani końca. Rzeczywistość ma początek i koniec, ponieważ jest ograniczona czasoprzestrzenią, ale podstawowa porcja energii i towarzysząca jej świadomość mają być wieczne. Gdy rzeczywistość się kończy, tworząca ją energia po prostu wraca do nieskończoności w Absolucie.

27. Świadomość w perspektywie

Po przyjęciu, że ludzka świadomość może oddzielić się od rzeczywistości fizycznej, oddziaływać z innymi inteligencjami w innych wymiarach, istnieć wiecznie i ostatecznie powrócić do Absolutu, autor stawia pytanie: „Co dzieje się potem?”.

Pamięć ma być funkcją świadomości, a zatem posiadać ten sam wieczny charakter. Gdy świadomość powraca do Absolutu, ma przynosić ze sobą wszystkie wspomnienia zgromadzone dzięki doświadczeniom w rzeczywistości. Powrót do Absolutu nie ma oznaczać unicestwienia odrębnej istoty, którą świadomość organizowała i podtrzymywała. Raport sugeruje raczej, że zróżnicowana świadomość łączy się ze świadomością wszechświata oraz nieskończonością Absolutu i uczestniczy w nich, nie tracąc odrębnej tożsamości ani nagromadzonej wiedzy o sobie, którą nadają jej wspomnienia.

Traci natomiast zdolność wytwarzania niezależnych hologramów myśli, ponieważ może to robić wyłącznie energia w ruchu. Innymi słowy, zachowuje zdolność postrzegania, ale traci możliwość wykonywania woli albo dokonywania wyboru. W zamian uczestniczy we wszechwiedzącej, nieskończonej ciągłości świadomości, która jest właściwością energii w wiecznej teraźniejszości.

Autor uznaje więc, że podczas doświadczenia poza ciałem człowiek projektuje wieczną iskrę świadomości oraz pamięci stanowiącą ostateczne źródło tożsamości. Pozwala jej „bawić się” i uczyć z wymiarów znajdujących się zarówno wewnątrz, jak i poza światem czasoprzestrzeni, w którym fizyczna część człowieka doświadcza krótkiego okresu rzeczywistości.

28. Metoda Gateway

Po umieszczeniu doświadczenia Gateway w szerszym kontekście, przedstawieniu hipotetycznej struktury wyjaśniającej, jak i dlaczego ma ono działać, oraz omówieniu zamierzonych celów autor przechodzi do szczegółowych technik tworzących proces treningowy. Mają one pozwalać użytkownikowi nagrań Gateway manipulować stanami podwyższonej energii, które według raportu można osiągnąć dzięki dłuższej praktyce.

Czas potrzebny do wejścia w zaawansowane stany energii oraz pełnego wykorzystania technik zależy od osoby. Znaczenie mają wrażliwość układu nerwowego, ogólny stan umysłu oraz wcześniejsze rozwinięcie umiejętności w pokrewnych metodach, takich jak medytacja transcendentalna.

Proces rozpoczyna się od nauki izolowania rozpraszających trosk w wizualizowanym urządzeniu nazywanym „skrzynią przemiany energii”. Następnie uczestnik poznaje metodę zachęcającą umysł i ciało do osiągnięcia rezonansu przez wydawanie pojedynczego tonu. Jest to jednostajny, przedłużony dźwięk przypominający nucenie, który ma wytwarzać odczucie drgania, szczególnie w głowie. Uczestnik wykonuje tak zwane „strojenie rezonansowe”, nucąc wraz z chórem podobnych dźwięków zawartych w nagraniu.

Potem słucha afirmacji Gateway i powtarza ją w myślach za głosem z taśmy. Afirmacja wyraża przekonanie, że człowiek jest czymś więcej niż jedynie fizycznym ciałem oraz że głęboko pragnie rozszerzać własną świadomość.

29. Wprowadzenie Hemi-Sync

Następnie uczestnik po raz pierwszy słyszy częstotliwości Hemi-Sync i ma skupić uwagę na odczuciach towarzyszących domniemanej synchronizacji fal mózgowych, rozwinąć ich postrzeganie oraz nauczyć się je doceniać. Kolejny etap polega na stopniowym i systematycznym rozluźnianiu ciała, podczas gdy częstotliwości Hemi-Sync są uzupełniane różnymi formami szumu różowego i białego.

Dźwięki te mają doprowadzić ciało fizyczne do granicy snu, uspokoić lewą półkulę oraz jednocześnie podnieść prawą półkulę do stanu zwiększonej czujności. Po osiągnięciu tego poziomu uczestnik ma wyobrazić sobie „balon energii”, zbudowany z przepływu rozpoczynającego się w środku czubka głowy i schodzącego we wszystkich kierunkach do stóp. Następnie energia płynie w górę przez ciało i ponownie wychodzi na zewnątrz, wracając do wzorca balonu.

„Balon energii”, przypominający omówione wcześniej kosmiczne jajo, ma zwiększać przepływ energii w ciele, wspierać szybkie osiągnięcie odpowiedniego rezonansu, a także zapewniać ochronę przed świadomymi bytami o niższym poziomie energii, które uczestnik mógłby rzekomo spotkać po wejściu w stan poza ciałem. Ma stanowić zabezpieczenie na mało prawdopodobny wypadek, gdyby pierwsze doświadczenie poza ciałem wiązało się z bezpośrednią projekcją poza sferę ziemską.

30. Techniki zaawansowane

Po osiągnięciu Focus 10 uczestnik ma być gotowy do wejścia w stan świadomości rozszerzonej na tyle, aby rozpocząć rzeczywiste oddziaływanie z wymiarami wykraczającymi poza zwykłe doświadczenie fizycznej rzeczywistości. Stan ten nosi nazwę Focus 12. Wymaga świadomego wysiłku podczas słuchania dodatkowych form szumu różowego i białego wprowadzanych do strumienia dźwięku.

Gdy uczestnik osiągnie stan znacznie rozszerzonej świadomości, może stosować serię określonych technik albo „narzędzi”, jak nazywa je Monroe Institute. Mają one pozwalać manipulować nowo odkrytą świadomością i uzyskiwać praktyczną, użyteczną informację zwrotną wspierającą samopoznanie i rozwój osobisty.

A. Rozwiązywanie problemów

Technika polega na zidentyfikowaniu podstawowych problemów, które uczestnik chce rozwiązać, wypełnieniu rozszerzonej świadomości własnym wyobrażeniem tych problemów, a następnie skierowaniu ich do wszechświata. W ten sposób ma pozyskać pomoc tego, co Monroe Institute nazywa „wyższym ja”, czyli rozszerzonej świadomości mającej oddziaływać z hologramem wszechświata i zdobywać informacje potrzebne do rozwiązania problemu.

Metodę można według raportu wykorzystywać w odniesieniu do trudności osobistych, zagadnień technicznych z fizyki i matematyki, problemów administracyjnych oraz innych sytuacji. Odpowiedź może pojawić się niemal od razu, lecz często rozwija się jako intuicja w ciągu dwóch albo trzech kolejnych dni. Niekiedy przychodzi jako nagłe, całościowe spostrzeżenie, w którym osoba po prostu zna odpowiedź razem ze wszystkimi następstwami i pełnym kontekstem, chociaż początkowo może nie potrafić wyrazić jej słowami. W innych przypadkach odpowiedź ma przyjmować postać symbolu widzianego w umyśle podczas Focus 12, który trzeba zinterpretować po powrocie do zwykłej świadomości.

B. Wzorcowanie

Technika ta ma wykorzystywać świadomość do osiągania wybranych celów w sferze fizycznej, emocjonalnej albo intelektualnej. Uczestnik w Focus 12 koncentruje się na pożądanym wyniku, rozszerza jego postrzeganie na całą świadomość i projektuje je do wszechświata z intencją, że cel został już osiągnięty i ma się urzeczywistnić w określonym czasie.

Metoda opiera się na przekonaniu, że wzorce myślowe wytwarzane przez świadomość w stanie rozszerzonym tworzą hologramy reprezentujące pożądaną sytuację. Mają one ustanawiać podstawę rzeczywistego osiągnięcia celu. Gdy hologram wytworzony przez myśl zostanie umieszczony we wszechświecie, staje się aspektem rzeczywistości i oddziałuje z hologramem wszechświata, aby wywołać wynik, który bez tego mógłby nie nastąpić.

Autor pisze, że skoro świadomość stanowi źródło całej rzeczywistości, myśli mogą wpływać na rozwój rzeczywistości w czasoprzestrzeni, jeżeli zostaną wyemitowane z odpowiednią intensywnością. Im bardziej złożony jest cel i im dalej odchodzi od bieżącej rzeczywistości, tym więcej czasu hologram wszechświata ma potrzebować na dostosowanie sfery rzeczywistości do pragnień uczestnika. Trenerzy Monroe ostrzegają przed próbami wymuszania tempa tego procesu, ponieważ uczestnik mógłby rzekomo doprowadzić do gwałtownego przemieszczenia istniejącej rzeczywistości i poważnych konsekwencji.

C. Oddychanie kolorem

Technika ma wykorzystywać rozszerzoną świadomość i silnie skupioną uwagę Focus 12 do niezwykle intensywnego i wyrazistego wyobrażania sobie kolorów. Kolory mają rezonować z energią ciała i ją aktywować. W praktycznym ujęciu jest to przedstawiona w raporcie metoda uzdrawiania, której celem ma być przywracanie równowagi organizmu, zwiększanie jego możliwości fizycznych, rewitalizacja oraz ponowne strojenie przepływów energii.

Metoda zakłada, że pole elektromagnetyczne ciała może zmieniać wzorzec rezonansu, a następnie dostrajać energię z pola elektrostatycznego Ziemi do własnych potrzeb. Kolory wyobrażane podczas ćwiczenia mają podpowiadać umysłowi, jakie częstotliwości i amplitudy są potrzebne przy tym dostrojeniu oraz zmianie przepływu energii.

Autor stwierdza, że wpływ koloru na ludzki umysł jest dobrze znany, a skuteczność określonych barw w pewnych rodzajach leczenia można wykazać. Jako przykład podaje, że intensywne niebieskie światło skierowane na obszar obrzęku ma szybko zmniejszać opuchliznę, natomiast światło czerwone, a w mniejszym stopniu żółte, wywołuje efekt przeciwny. W zastosowaniu Hemi-Sync nie używa się jednak zewnętrznego światła. Jedynym czynnikiem uzdrawiającym i rewitalizującym ma być umysł.

D. Narzędzie pręta energii

Magiczne różdżki i zaczarowane berła występują w folklorze oraz praktykach okultystycznych wielu kultur. Berła, laski i buławy noszone przez monarchów i kapłanów pojawiają się w historii tak często, że według autora mogą stanowić archetypowy symbol rozpoznawany przez ludzki umysł, być może na poziomie podprogowym.

Technika pręta energii polega na wyobrażeniu niewielkiego, intensywnie pulsującego punktu światła. Uczestnik w wyobraźni napełnia go ogromną energią, aż punkt wydaje się silnie drgać, a następnie rozciąga go w postać lśniącego, wibrującego walca. Ma używać go do kierowania siły ze wszechświata do wybranych części ciała w celu uzdrawiania i rewitalizacji.

E. Zdalne widzenie

Narzędzie pręta energii ma być także portalem do kolejnej techniki nazywanej „zdalnym widzeniem”. Uczestnik przekształca pręt w wirujący wir, przez który wysyła wyobraźnię w poszukiwaniu nowych i pouczających spostrzeżeń. Symbolika wiru ma prawdopodobnie przekazywać podświadomości instrukcję dotyczącą zamierzonego działania w formie niewerbalnego symbolu, który prawa półkula ma być w stanie zrozumieć.

F. Mapa żywego ciała

Technika rozszerza zastosowanie pręta energii jako narzędzia uzdrawiania określonych obszarów albo układów ludzkiego ciała. Uczestnik wyobraża sobie zarys ciała, a następnie umieszcza w nim główne układy, takie jak nerwowy i krążenia, przedstawione w odpowiednich kolorach.

Pręt energii jest stosowany w wyobraźni do energetyzowania, równoważenia i uzdrawiania zgodnie z potrzebą uczestnika. Wizualizuje on strumienie kolorowej energii płynące z narzędzia do wybranego narządu, układu albo obszaru. Ponieważ kolory wynikają z różnych długości fali światła, czyli energii o odmiennych częstotliwościach, technika opiera się na założeniu, że ciało złożone z energii można ożywiać i uzdrawiać przez dodawanie kolejnej energii, o ile zostanie podana we właściwej formie.

G. Focus 15: podróż do przeszłości

Wszystkie wcześniejsze techniki mają być wykonywane na poziomie rozszerzonej świadomości Focus 12. Podróż w czasie do przeszłości wymaga jednak dalszego rozszerzenia świadomości za pomocą dodatkowych warstw dźwięku na nagraniach Hemi-Sync. Część dźwięku prawdopodobnie jedynie wzmacnia podstawowe częstotliwości i ma dalej zmieniać częstotliwość oraz amplitudę fal mózgowych.

Inne składniki dodatkowych wzorców dźwiękowych mają zawierać subtelne, niemal podprogowe sugestie podpowiadające umysłowi, jaki stan rozszerzonej świadomości jest pożądany. Towarzyszą one również instrukcjom słownym. Same instrukcje są silnie symboliczne. Czas zostaje przedstawiony jako ogromne koło we wszechświecie, którego poszczególne szprychy zapewniają dostęp do różnych fragmentów przeszłości uczestnika.

Focus 15 ma być stanem bardzo zaawansowanym i niezwykle trudnym do osiągnięcia. Autor szacuje, że mniej niż pięć procent uczestników dowolnej sesji Gateway osiąga go w pełni podczas około siedmiu dni treningu. Trenerzy Monroe Institute zapewniają jednak, że można wejść w Focus 15 dzięki wystarczającej praktyce. Twierdzą również, że osoba na tym poziomie ma uzyskać dostęp nie tylko do własnej historii, lecz także do części przeszłości, z którymi nie miała osobistego związku.

H. Focus 21: przyszłość

Ostatni i najbardziej zaawansowany stan Focus w programie Gateway ma obejmować ruch poza granice czasoprzestrzeni, podobnie jak Focus 15, lecz uwaga zostaje skierowana na odkrywanie przyszłości zamiast przeszłości. Osoba, która osiągnęła ten stan, ma znajdować się na rzeczywiście zaawansowanym poziomie. Poza wyjątkowymi okolicznościami Focus 21 prawdopodobnie jest według raportu nieosiągalny dla ludzi, którzy nie przygotowywali się przez długotrwałą medytację albo przez intensywne korzystanie z nagrań Hemi-Sync przez wiele miesięcy, a nawet lat.

31. Ruch poza ciałem

Autor pozostawia szczegółowe omówienie doświadczenia poza ciałem na koniec ze względu na szczególne zainteresowanie, jakie ono wywołuje, oraz okoliczności potrzebne do jego osiągnięcia. Monroe Institute podkreślał, że program Gateway nie powstał wyłącznie po to, aby uczestnicy uzyskiwali stan poza ciałem, ani nie gwarantował, że większość osób osiągnie go podczas szkolenia w Instytucie.

Tylko jedno z wielu nagrań składających się na doświadczenie Gateway ma być poświęcone technikom ruchu poza ciałem. Ćwiczenia mają jedynie ułatwiać wejście w ten stan wtedy, gdy wzorzec fal mózgowych i poziom energii uczestnika osiągną zgodność z otaczającym środowiskiem elektromagnetycznym, a osoba poczuje, że znajduje się na granicy możliwego oddzielenia.

Bob Monroe został zacytowany w artykule prasowym, według którego nagranie Hemi-Sync związane z tą techniką wykorzystywało sygnały beta o częstotliwości „około 2877,3 cyklu na sekundę”. Ponieważ 30 do 40 cykli na sekundę uważano za zwykły zakres fal beta związanych ze stanem czuwania, autor uznaje, że Monroe Institute przypisywał duże znaczenie podwyższonej częstotliwości fal mózgowych zarówno w wywoływaniu zmienionych stanów świadomości, jak i wspieraniu doświadczenia poza ciałem.

Techniki oddzielania się od ciała miały obejmować proste manewry: wytoczenie się, uniesienie się niczym sztywny słup wysuwający się głową naprzód, tak aby uczestnik znalazł się w pozycji stojącej u stóp własnego ciała, oraz wyślizgnięcie się przez jeden z końców ciała.

32. Rola snu REM

Bob Monroe poinformował klasę Gateway, która zakończyła szkolenie 7 maja 1983 roku, że jego były trener działający w Charlottesville w stanie Wirginia potrafił rzekomo zagwarantować doświadczenie poza ciałem przez doprowadzenie uczestnika do fazy snu z szybkimi ruchami gałek ocznych, czyli REM, a następnie zastosowanie nagrania Hemi-Sync.

Autor wiąże to z twierdzeniem, że większość, a być może wszyscy ludzie wchodzą podczas snu REM w stan poza ciałem. Raport określa REM jako najgłębszy poziom zwykłego snu, obejmujący całkowite odłączenie funkcji kory ruchowej od szyi w dół oraz niemal pełne stłumienie świadomości w lewej półkuli. Ciało pozostaje nieruchome w zakresie mięśni szkieletowych, co ma sprzyjać głębokiemu odpoczynkowi potrzebnemu do zaniknięcia echa rozwidlenia. Prawa półkula ma jednocześnie swobodnie reagować na instrukcje i sugestie nagrania.

Autor dopuszcza jednak, że nagrania Hemi-Sync mogą w takim momencie mieć mniejsze znaczenie dla samego osiągania stanu poza ciałem, a większe dla skupienia mózgu na tyle, aby szczątkowe wspomnienie naturalnego doświadczenia poza ciałem zostało przeniesione do stanu czuwania.

Raport spekuluje, że niektóre sny związane z głębokim snem mogą być funkcją tego samego rodzaju zmienionej świadomości, która oddziałuje ze wszechświatem w stanach Focus 12, Focus 15 i Focus 21. Różnica ma polegać na tym, że podczas REM lewa półkula jest niemal całkowicie wyłączona. Człowiek nie może więc zwykle świadomie odzyskać pamięci tego, co wydarzyło się w zmienionym stanie, ponieważ lewa półkula nie zna istnienia ani lokalizacji tych informacji w prawej półkuli.

Niektórych ludzi można wprawdzie nauczyć zapamiętywania snów REM przez intensywne ćwiczenie w stanie czuwania. Autor sugeruje jednak, że może to wynikać raczej z tworzenia ścieżek w prawej półkuli, do których lewa uzyskuje dostęp po przebudzeniu, niż ze świadomego udziału lewej półkuli podczas samego snu REM.

Raport wymienia trzy warunki, które miałyby być potrzebne większości osób do dobrowolnego wywołania stanu poza ciałem:

1. osiągnięcie głębokiego wyciszenia ciała, przy którym zanika echo rozwidlenia i ustanawia się rezonans około 7 herców,
2. synchronizacja wzorców fal obu półkul mózgowych,
3. późniejsze pobudzenie prawej półkuli do zwiększonej czujności, co zakłóca synchronizację, lecz dopiero po ustanowieniu odpowiednio rozszerzonego zakresu częstotliwości mającego wspierać stan poza ciałem.

33. Potencjał zbierania informacji

Z punktu widzenia praktycznych zastosowań Gateway największe zainteresowanie ma wzbudzać potencjał zdobywania informacji związany ze stanem poza ciałem. Autor stwierdza, że wiele osób może podobno osiągać taki stan bez nadmiernego nakładu czasu i wysiłku, lecz jego wykorzystanie pozostaje ograniczone przez zniekształcenia informacji.

Osoby w stanie poza ciałem miałyby natychmiast podróżować w dowolne miejsce w sferze ziemskiej albo w innych sferach, ale podczas obserwacji rzeczywistości ziemskiej miał się utrzymywać poważny problem dokładności. Według jednego z trenerów Monroe Institute przeprowadzono wiele eksperymentów, w których osoby poruszały się rzekomo poza ciałem z jednego wybrzeża na drugie, aby odczytać dziesięć liczb wygenerowanych przez komputer w laboratorium uniwersyteckim. Większość miała uzyskiwać tyle cyfr, aby wykazać obecność świadomości w miejscu docelowym, lecz nikt nigdy nie podał poprawnie wszystkich dziesięciu.

Raport próbuje wyjaśnić zniekształcenia tym, że fizyczna rzeczywistość teraźniejszości nie jest jedynym wpływem holograficznym spotykanym w stanie poza ciałem. W tym samym miejscu mogą pozostawać wzorce energii ludzi i zdarzeń z przeszłości. Ponieważ myśli mają być produktem wzorców energii, a wzorce energii rzeczywistością, uczestnik może również napotykać formy myślowe mieszające się z rzeczywistością fizyczną i trudne do odróżnienia.

Melissa Jager wskazuje jeszcze jeden możliwy problem. Hologram może być oglądany pseudokopowo, czyli od środka na zewnątrz albo wstecz, równie łatwo jak z właściwej perspektywy. Część zniekształceń miałaby więc wynikać z tego, że w stanie poza ciałem człowiek postrzega holograficzne wzorce energii emitowane przez ludzi albo przedmioty oddziałujące w czasoprzestrzeni w formie zniekształconej.

34. Rozważania dotyczące systemów wierzeń

W 1967 roku Alexandra David-Néel i Lama Yongden napisali książkę Secret Oral Teachings in Tibetan Buddhist Sects, z której raport przytacza następujący fragment:

Klasyczny opis hologramu wszechświata ma według autora znajdować się w hinduskiej sutrze:

Autor przytacza ten obraz, ponieważ uważa, że koncepcja wszechświata przyjmowana przez część fizyków jest w zasadniczych aspektach identyczna z wiedzą elit intelektualnych wybranych wysoko rozwiniętych cywilizacji i kultur starożytnego świata. Kosmiczne jajo ma być dobrze znane badaczom dawnych pism religii Wschodu.

Twierdzi również, że koncepcje przedstawione w raporcie nie stoją w sprzeczności z podstawowymi zasadami tradycji judeochrześcijańskiej. Widzialna rzeczywistość, czyli „stworzony świat”, może być rozumiana jako emanacja wszechmocnego i wszechwiedzącego bóstwa, całkowicie niepoznawalnego w pierwotnym stanie istnienia. Absolut pozostający w spoczynku w nieskończoności ma odpowiadać idei zaczerpniętej z żydowskiej filozofii mistycznej.

Autor dopatruje się w swojej charakterystyce Absolutu także chrześcijańskiej Trójcy. Energia pozostająca całkowicie w spoczynku w nieskończoności odpowiada metafizycznej koncepcji Ojca. Nieskończona samoświadomość istniejąca w tej energii i dostarczająca woli potrzebnej do wprawienia jej części w ruch oraz stworzenia rzeczywistości odpowiada Synowi.

Aby Absolut osiągnął samoświadomość, jego świadomość ma projektować hologram samego siebie, a następnie go postrzegać. Hologram jest lustrzanym obrazem Absolutu w nieskończoności. Nadal istnieje poza czasem i przestrzenią, lecz jest o jeden stopień oddalony od Absolutu i stanowi rzeczywistego sprawcę całego stworzenia, czyli całej rzeczywistości. Wieczna myśl albo pojęcie „ja”, powstałe w wyniku tej samoświadomości, ma służyć...

37. Aspekt motywacyjny

Gateway jest procedurą wykonywaną krok po kroku, która wymaga wielokrotnego ćwiczenia opisanych technik i wykorzystywania każdego nowego spostrzeżenia do sięgania dalej podczas kolejnej sesji. Autor uważa jednak, że tempo postępów przy podejściu Gateway jest znacznie szybsze niż w medytacji transcendentalnej albo innych formach samodyscypliny umysłowej, a zakres możliwości wydaje się tak szeroki, iż potrzebna dyscyplina powinna pozostawać w zasięgu nawet niecierpliwego, nastawionego na wynik i sceptycznego pragmatyka.

W przeciwieństwie do jogi oraz innych wschodnich dyscyplin mentalnych Gateway nie ma wymagać nieskończonej cierpliwości, całkowitego podporządkowania się ani wiary w system pochłaniający energię człowieka przez większą część życia. Ma zacząć przynosić przynajmniej minimalne rezultaty w stosunkowo krótkim czasie, zapewniając informację zwrotną wystarczającą do dalszej motywacji i pracy.

Szybkość postępów ma zależeć mniej od liczby godzin ćwiczeń, a bardziej od tempa, w jakim osoba wykorzystuje uzyskane wglądy do uwalniania niepokoju i napięcia z umysłu oraz ciała. Te punkty blokady energii mają stanowić główne przeszkody na drodze do podwyższonych stanów energii i skupienia umysłu potrzebnego do szybkiego rozwoju.

Im bardziej kompulsywna i spięta jest osoba na początku, tym więcej przeszkód napotka przy próbie osiągnięcia głębokiego albo natychmiastowego doświadczenia. Gdy jednak pojawiają się spostrzeżenia, a blokady zaczynają znikać, dalsza droga staje się coraz wyraźniejsza, a wartość Gateway przestaje być jedynie przedmiotem intelektualnej oceny i staje się kwestią osobistego doświadczenia.

38. Wniosek

Autor raportu uznaje, że istnieje solidna i racjonalna podstawa w kategoriach nauk fizycznych, aby uważać zasadnicze cele Gateway za wiarygodne. Intuicyjne wglądy o charakterze osobistym, praktycznym i zawodowym mają mieścić się w granicach rozsądnych oczekiwań.

Jednocześnie proponuje etapowe, przyspieszone wejście w doświadczenie Gateway, aby skrócić czas potrzebny do osiągnięcia zaawansowanych stanów zmienionej świadomości i umożliwić wykorzystywanie potencjału programu w całej organizacji. Najbardziej obiecujące podejście ma obejmować następujące kroki:

1. Rozpocząć od nagrań Gateway Hemi-Sync w celu zwiększenia skupienia mózgu i wywołania synchronizacji półkul.
2. Następnie dodać silne częstotliwości związane ze snem REM, aby wyciszyć lewą półkulę i głęboko rozluźnić ciało.
3. Zastosować sugestię hipnotyczną, która ma pozwolić człowiekowi z własnej woli wejść w głęboki stan autohipnozy.
4. Użyć sugestii autohipnotycznej do znacznego zwiększenia koncentracji i motywacji, aby szybko przechodzić przez ćwiczenia Focus 12.
5. Powtórzyć kroki A i B po zastosowaniu sugestii autohipnotycznej mówiącej, że nastąpi ruch poza ciałem i zostanie zapamiętany.
6. Powtarzać krok E, aby opanować świadome wchodzenie w stan poza ciałem. Zmienić sugestię hipnotyczną tak, aby podkreślała możliwość kontrolowania ruchu poza ciałem i utrzymywania go po zakończeniu fazy REM.
7. Podchodzić do celów Focus 15 i Focus 21, czyli wychodzenia poza czasoprzestrzeń oraz oddziaływania z nowymi wymiarami, z perspektywy poza ciałem.
8. Stosować podejście wieloogniskowe w celu ograniczania zniekształceń podczas zbierania informacji na Ziemi. Trzy osoby miałyby jednocześnie znajdować się poza ciałem. Pierwsza obserwowałaby obiekt docelowy w bieżącej czasoprzestrzeni, druga w Focus 15, gdy obiekt przechodzi do bezpośredniej przeszłości, a trzecia w Focus 21, gdy wyłania się z bezpośredniej przyszłości. Następnie należałoby zebrać relacje i porównać dane z trzech punktów widzenia. Jeżeli wszystkie trzy osoby wyszłyby poza ciało razem i w tym samym środowisku, ich układy energii świadomości miałyby rezonować sympatycznie i skuteczniej dostrajać się do tego samego celu na różnych płaszczyznach albo w wymiarach.
9. Zachęcać wszystkie osoby uczestniczące w eksperymentach do pełnego samopoznania, aby zwiększać obiektywność obserwacji i myślenia poza ciałem oraz usuwać osobiste blokady energii opóźniające postęp.
10. Być intelektualnie przygotowanym na możliwe spotkania z inteligentnymi, niematerialnymi formami energii po przekroczeniu granic czasoprzestrzeni.
11. Organizować grupy ludzi w Focus 12, które miałyby łączyć zmienioną świadomość i budować wzorce holograficzne wokół wrażliwych obszarów, aby odpierać ewentualne niepożądane obecności poza ciałem.
12. Zachęcać bardziej zaawansowanych uczestników Gateway do tworzenia holograficznych wzorców skutecznego osiągania celów i szybkich postępów dla zaawansowanych współpracowników, aby wspomagać ich przechodzenie przez system.

Autor kończy raport nadzieją, że przeprowadzenie tych eksperymentów pozwoli odnaleźć prawdziwą bramę do Gateway oraz do praktycznego zastosowania całego systemu tworzących go technik.

Bibliografia wymieniona w raporcie

1. Bentov, Itzhak, Stalking the Wild Pendulum, Nowy Jork, E. P. Dutton, 1977.
2. Ferguson, Marilyn, „Karl Pribram’s Changing Reality”, Human Behavior, maj 1978.
3. Gliedman, John, „Einstein Against the Odds: The Great Quantum Debate”, Science Digest, czerwiec 1983.
4. Jager, Melissa, monografia „The Lamp Turn Laser”, Monroe Institute of Applied Sciences, Faber, Wirginia, bez daty.
5. Monroe, Robert A., Journeys Out of the Body, Nowy Jork, Doubleday and Company, 1971.
6. Purce, Jill, The Mystic Spiral, Nowy Jork, Thames and Hudson Inc., 1980.
7. Sannella, Lee, M.D., Kundalini: Psychosis or Transcendence, San Francisco, Henry S. Dakin, 1976.
8. Stone, Pat, „Altered States of Consciousness”, The Mother Earth News, marzec i kwiecień 1983.
9. Tart, Charles T., Altered States of Consciousness, Nowy Jork, Wiley, 1969.

Dodatek: tłumaczenie odzyskanej strony 25

Dokończenie punktu 34

...Absolutowi jako wzorcowi, wokół którego obraca się ewolucja czasoprzestrzeni, aby ostatecznie osiągnąć jego odbicie i zjednoczenie z nim. Ten model myślowy, który doskonale odzwierciedla istotę albo „ducha” Absolutu, odpowiada chrześcijańskiemu metafizycznemu opisowi Ducha Świętego.

Wreszcie nasz opis hologramu wszechświata, torusa stworzenia i ewolucji, nie jest ani nowy, ani oryginalny. Użycie takiej figury do przedstawiania wszechświata, stworzenia rozwijającego się w procesie ewolucji, występuje w różnych stylizowanych przedstawieniach niemal każdego systemu religijnego starożytności, zarówno wschodniego, jak i zachodniego. Niezależnie od tego, czy chodzi o stylizowany labirynt popularny w świecie helleńskim, spiralizowaną wersję hebrajskiego Drzewa Życia, jego hinduski odpowiednik, czy chińską Spiralę Przez Cztery Moce, podstawowa struktura pozostaje taka sama.

35. Ograniczenia lewej półkuli

Dwudziestowieczna fizyka wydaje się powracać do spostrzeżeń dotyczących ludzkiego umysłu i wszechświata, które mistycy starożytności znali od dawna. Jedyna różnica polega na tym, że fizyka XX wieku wykorzystuje linearny, ilościowy styl rozumowania związany z lewą półkulą, aby zbliżyć się do tej samej wiedzy, którą dawni mistycy najwyraźniej zdobywali w całościowym, intuicyjnym stylu prawej półkuli.

Jako narzędzie w rękach naszej kultury zdominowanej przez lewą półkulę Gateway wydaje się autorowi obiecującą metodą uzyskiwania intuicyjnego i całościowego rodzaju połączenia z hologramem wszechświata. Miałoby ono dostarczać kontekstu, którego myśliciele tacy jak Einstein poszukiwali w pracach nad jednolitą teorią pola w fizyce.

W odniesieniu do nauk wojskowych i spraw ludzkich Gateway może według autora oferować intuicyjny, całościowy sposób postrzegania obiektywnych danych, w którym rzeczywiste zależności oraz znaczenie informacji zostają uchwycone w pełnym kontekście. Ograniczenia zrównoważonego postrzegania i obiektywnej logiki, które nasza kulturowa i osobista subiektywność narzuca podczas używania ściśle lewopółkulowego stylu myślenia, miałyby zostać zrównoważone przez całościową formę percepcji związaną ze zmienionymi stanami świadomości.

36. Poznanie samego siebie

Dla dawnych filozofów mistycznych było oczywiste, że pierwszy etap osobistej dojrzałości można wyrazić aforyzmem „Poznaj samego siebie”. Uważali oni, że człowiek musi najpierw skierować uwagę do wewnątrz i w pełni zrozumieć własne procesy psychiczne, zanim będzie mógł skutecznie spoglądać na zewnątrz oraz pojmować działające siły.

Nie można skutecznie ocenić świata ani wchodzić z nim w relacje, dopóki nie rozumie się własnych psychologicznych uprzedzeń i sposobu, w jaki zniekształcają one postrzeganie. Psychologiczne testy osobowości mogą być pomocne, lecz nie zastąpią pełnego, całościowego obrazu własnego „ja”, który można osiągnąć jedynie wtedy, gdy człowiek uzyskuje możliwość obserwowania siebie z dostatecznym dystansem i obiektywizmem.

Doświadczenie Gateway może według autora stać się portalem, przez który uczestnik po wielu miesiącach, a nawet latach praktyki wchodzi w relację z głębszymi aspektami samego siebie. Ostatecznie ma to prowadzić do poznania własnej natury, zrozumienia osobistej skuteczności i odkrycia większej prawdy.

Koniec tłumaczenia